Japji, ਕਈ ਵਾਰ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਨੇ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਸਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਤੱਕ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਇਹ ਚਿੱਠੀ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ — ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇਈਂ। ਜੇ ਮੇਰੀ ਕਿਸੇ ਗੱਲ, ਕਿਸੇ ਗਲਤਫ਼ਹਿਮੀ, ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਬੁਰਾ ਲੱਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਫ਼ਸੋਸ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਮਕਸਦ ਕਦੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਾ ਸਕਿਆ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਸਮਝਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਕਈ ਵਾਰ ਸ਼ਬਦ ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਪਾਉਂਦੇ ਜੋ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਗਲਤਫ਼ਹਿਮੀ ਬਣ ਗਈ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਬਹਾਨੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਲੁਕਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਜੇ ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਮੈਂ ਦਿਲੋਂ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦਬਾਅ ਵਾਂਗ ਲਵੇਂ। ਇਹ ਚਿੱਠੀ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਕਹਿਣ ਨਾਲੋਂ ਕਾਗਜ਼ ਉੱਤੇ ਲਿਖੀਆਂ ਜਾਣ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੱਚੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਨੇ।

ਸ਼ਾਇਦ ਸਮਾਂ ਹਰ ਗੱਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਸਾਫ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਤੂੰ ਇਸ ਚਿੱਠੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲਵੇਂਗੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਤੈਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਾਇਦ ਤੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਵੇਂ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਗੱਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੁਣ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਕਿ ਸਾਡੀ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸੱਚੀ ਮਾਫ਼ੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਪਿਛਲੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਮੈਂ ਬਸ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੋ ਗਲਤ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਇੱਕ ਦਿਨ ਸਹੀ ਸਮਝ ਆ ਜਾਵੇ। ਤੇ ਜੇ ਨਹੀਂ ਵੀ, ਤਾਂ ਵੀ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਰਫ਼ੋਂ ਸੱਚੀ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵਾਂਗਾ।

ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬਸ ਇਹੀ ਕਹਿਣਾ ਹੈ — ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇਈਂ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਜ਼ਰਾ ਵੀ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚੀ ਹੋਵੇ। ਕੋਈ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ। ਬਸ ਇੱਕ ਸੱਚੀ ਜਿਹੀ ਮਾਫ਼ੀ। ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖੀਂ। ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਂ।